Als opmaat

Zoals zoveel anderen kon ook ik als kind niet tekenen.
Dat was in die tijd niet belangrijk. Taal en rekenen telden.
En taal werd voor mij belangrijk. Schilderen met woorden.
Schrijvend en sprekend kleur geven aan wat ik dacht en voelde
in gedichten en mijmeringen, in essays en beschouwingen.
Zo verscheen een vijftal boeken van mijn hand.

Gaandeweg ervoer ik ook de grenzen van de taal,
het gebied dat voorbij de woorden ligt, het bijna niet te zeggen.
Verscherpt zag ik hoe betekenisvol kunst kan zijn.
Aarzelend gaf ik toen gehoor aan een oud verlangen van mijn ziel.
Met verf en kwast en met hamer en beitel aan de slag.
Tussen denken en intuïtie op weg naar het gebied voorbij de woorden.

In mijn schilderijen voeren primaire kleuren vaak de boventoon.
Soms met zand, gips een lapje stof of een stukje touw.
Mijn werk is niet direct te vangen in één stijlvaste vorm.
Al zoekend en verkennend laat ik me nieuwsgierig leiden
in beweging van donker en licht, in compositie en vorm.

Stenen zijn oud en geduldig. Ze hebben weet van het wachten.
De beelden komen vanuit de verbinding en de beweging
tussen mijn handen en de steen gaandeweg tot stand.
Ik kan me verwonderen wat er in de wisselwerking
tussen mij en de ruwe brok te voorschijn kan komen.

Dat er voor u als bezoeker op deze site
al kijkend naar een aantal impressies en expressies
nog ruimte open blijft voor uw eigen verbeelding,
waar nog taal voorbij de woorden klinkt
en waar de verbeelding ons tegelijk weer tot spreken brengt.

Piet van Middelaar

In de afgelopen jaren exposeerde ik één of meerdere malen met schilderijen en beelden onder ander in: Apeldoorn, Bronkhorst, Brummen, Doesburg, Domburg, Enschede, Lunteren, Oldenzaal, Wageningen, Wolfheze en Zutphen.